Fleira þarf í dansinn en fagra leggi

Mikið vatn hefur runnið til sjávar frá því að menn byrjuðu að kynna strandablak á Íslandi og frá því að fyrstu mótin fóru af stað á 9. áratugnum. Strandblak er í dag vinsæl Ólympíugrein en greinin hefur líka vaxið á alþjóðavísu þar sem mörg mót eru haldin og háar fjárhæðir í boði fyrir sigurvegarana. Nú er svo komið að keppt er í strandblaki nánast allt árið en aðaltíminn í Evrópu er frá miðjum maí til loka september.
Beinar sjónvarpsútsendingar og aukin markaðssetning leiksins hefur einnig skapað meiri áhuga á Íslandi og er það hið besta mál, enda eru miklir möguleikar á því að framtíðarafreksíþróttamenn komi frá Íslandi sé litið til sögu og reynslu Norðmanna.
Í Noregi eru nærri því tvö þúsund strandblakvellir og hefur greinin náð að skjóta sterkum rótum í þessu norðlæga landi sem býr við svipað veðurfar og Ísland. Blaksamband Íslands fer venju samkvæmt með æðsta boðvald í íþróttinni og því ber að halda utan um skipulagt mótahald í greininni, setja félögum og íþróttamönnum helstu umgengisreglur greinarinnar, auk þess að sjá til þess að keppnis- og agareglur séu í samræmi við alþjóðareglur þar sem að Íslandsmeistarar greinarinnar öðlast keppnisrétt í evrópu- og heimsmeistaramótum framtíðarinnar þar sem að há peningaverðlaun eru í kortunum ef vel gengur. Það er því brýnt að lög og reglur um framgang strandblaksins séu skýrar og aðgengilegar öllum sem vilja, hlutverk mótshaldara, félaga og íþróttamanna þurfa að vera hafin yfir allan vafa og nafnbótina ,,Íslandsmeistari” þarf að taka alvarlega. Blaksamband Íslands verður að ganga fram fyrir skjöldu og marka stefnuna, setja nauðsynlegar reglur, hafa skýrar boðleiðir gagnvart félögum, íþróttamönnum og mótshöldurum. Hér er verk að vinna og það þarf að takast á við það af festu. Þetta verða íþróttamennirnir, mótshaldarar og önnur innlend íþróttasamtök að virða.
Íslandsmót eru ekki einkamál ,,fárra" útvaldra heldur hluti af stærra samhengi þar sem að hlutverk og forysta Blaksamband Íslands er virt að vettugi. Víða í Evrópu hafa komið upp vandamál vegna einkaaðila sem fara í gang með mót og mótaraðir og hafa af því verulega tekjur. Það er brýnt mál að menn sameinist um að vinna að því að strandblak verði stærri hluti af reglulegri starfssemi Blaksambandsins sem að sameinar hagsmunina sem í húfi eru með framgangi móta og erlendum samskiptum.
Við viljum jú öll sjá íslenska strandblakmenn á erlendum mótum og til þess að svo megi verða þarf að skipuleggja innviðina betur, um það geta flestir verið sammála. Það er ekki ávísun á velgengni ef of margir ætla sér framkvæmdahlutverkið, hlutverk Blaksambandsins er einmitt fólgið í því að samræma alla hagsmunina, skapa ný skilyrði fyrir alla áhugasama einstaklinga og félög á því að taka þátt í spennandi keppnisgrein sem er nánast óplægður akur. Það þekkir bóndinn, enginn verður bútekjan ef menn rækta ekki landið með markvissum hætti.




